Hepimizin nedeni, geliş biçimleri ve şartları ayrı olsa da bir şekilde buradayız işte… Peki aklımız burada mı? Buraya gelirken hayallerini kurduğumuz hayatları yaşayabiliyor muyuz? Gelmiş olduğumuz toplumun şartları ve yaşattıkları nedeni ile zaten yaralı, geride başladığımız yeni hayatımızın bizi tatmin edebilmesi için biraz da iğneyi kendimize batırmalı…
Hep gözünüz dikiz aynasında araba kullandığınızı düşünsenize! Öndekilerin hızına, önünüze çıkan engellere yada öndeki aracın fren yapıp yapmadığına bile tam yoğunlaşamazsınız doğal olarak tepkileriniz ya gecikmeli yada çok ani olacağı için daha stresli ve yorucu hale gelir yolculuğunuz.
İşte bizim toplum aynen bu durumda. Kendisi burada ancak aklı hep geride bıraktığında ve donup donup geriye bakıp acaba doğru mu yaptım sorusunu kendine soruyor sürekli. Kendini iyi hissetmek için geride bıraktıkları ile kendini karşılaştırıp iyi durumda olduğunu kendine ve sosyal çevresine kanıtlamaya çalışıyor.
Olay öyle bir hal alıyor ki kendinin ne kadar doğru bir tercih yaptığını başkalarına kanıtlamak için gece gündüz çalışıp (hiç yaşamadan neredeyse) para biriktirip son model arabası ile memlekette 10 katli apartman almaya gidiyor. Hiç ihtiyacı olmadığı halde yılda bir hafta bile kalmayacağını bildiği halde yazlık alıyor dubleks, havuzlu!!!
Kendisi bu toplumda yaşayıp aklı hep ardında bıraktığı toplumda olunca, uyumsuzluk kaçınılmaz oluyor. Kısacası “Ya dışındasındır çemberin ya da içinde yer alacaksın.. Kendin içindeyken, kafan dışındaysa çaresi yok kardeşim. Her akşam böyle içip kederlenip mutsuz olacaksın.. Meyhane masalarında kahrolacaksın…”
E. Server ÜNÜVAR
