Küresel koronavirüs salgınıyla beraber devletlerin teşvik ettiği uygulamalar, vakaların nerelerde yoğunlaştığını göstererek bireylere sosyal mesafeye dikkat etmeleri gerektiği mesajını verdi.
Ancak çoğunlukla akıllı telefonlardan toplanan konum bilgileri, ticari amaçlarla kullanılıyor. Bu durum, milyonlarca insanın gizliliği ve güvenliğine tehdit de oluşturabiliyor.
Hava durumundan oyunlara pek çok uygulamanın topladığı bilgileri satan şirketlerden Cuebiq, bunları New York Times’ın kullanımına açtı.
Bu bilgileri vermenin sakıncası ne?
Gazetenin analizine göre toplu olarak gözüken verilerde isimler, telefon numaraları veya diğer kişisel bilgiler doğrudan yer almıyor. Ancak isim verilmese bile sürekli olarak aynı apartmandan çıkarak aynı iş yerine giden bir insanın kimliğini tespit etmek zor bir şey değil.
Bu kimlik tespiti yapıldıktan sonra da gizli kalmasını istediğimiz tüm hareketlerimiz ortaya çıkabilir. “Benim gizlim saklım yok” deseniz bile, kötü amaçlı kişilerin izinsiz bir şekilde sizi takip edebileceği fikri yeterince rahatsız edici.
Verilerin kime ne faydası var?
Hedefe yönelik reklam çalışmaları başta olmak üzere konum verileri pek çok alanda kullanılıyor. Örneğin çok fazla spor salonuna giden birisi, daha fazla ayakkabı reklamı görebiliyor.
Apple ve Google gibi şirketler bu bilgilerden trafik yoğunluğunu takip etmek için de yararlanabiliyor.
Uygulama geliştiricileri, bu verileri satarak bedavaya hizmet verebildiklerini söylüyor.
Küresel salgın sürecinde yapılan uygulamalar, koronavirüsün nerelerde etkili olduğunu bildiriyor.
