Esra Kazancıbaşı, Diego’nun ölümünün ardından duygusal bir yazı kaleme aldı:
“Oğlum Diego bugün melek oldu. Gökyüzüne babasının yanına onu uğurlarken ellerini tuttum, kokladım ve kulağına sevgimi fısıldadım.
Önce sevdiğim adam… Sonra da oğlum, Diego’m… İçim titreyerek sevdiklerim, gözümün içi gibi baktıklarım… Hayatta beni karşılıksız ve en içten sevenlerim… Ardarda göçüp gittiler bu dünyadan. Sevdiğim adam ile 20 yıl, oğlumuz Diego ile yaklaşık 14 yıl…. Böylelikle hayatımın en güzel yılları, aşk, sevgi ve huzur dolu yaşanan bir masalsı bir dönem sona erdi. Masal bitti. Şimdi özlemlerle yaşama, acılarla büyüme dönemi.
Vedalar çok zor oluyor. Diego, babasıyla vedalaştığımız ilk günden bu ana kadar hep yanımdaydı. Bana sevgiyle bakan zeytin gözleriyle acıyan kalbime ilaç oldu, yanımdan bir an bile ayrılmadı. Ben de babasının yokluğunu ona hissettirmemek için elimden geleni yaptım.
Canım oğlum, Diego’m; yaklaşık 14 yıl boyunca ailemize yaşattığın içten sevgi, dostluk için ve bana bir köpeğin annesi olma duygusunu tattırdığın için sana çok teşekkür ederim. Köpek korkusu olan nice arkadaş ve akraba, bir köpeğe yaklaşmayı, bir köpeği sevmeyi seninle öğrenip fobilerini yendiler.
Bu kadar zeki, iyi huylu, çoğu kişinin ‘Diegonun içine insan mı kaçmış ne?’ dedirtecek kadar düşünceli davranışlara sahip bir köpeğe anne olduğum için binlerce kez şükürler olsun.”
